شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20910

من که باشم در آن حرم که صبا / پرده دار حریم حرمت اوست

حق طلب از راه باطل دور باش/در سخا و مردمی مشهور باش

آسودگان چه دانند، احوال دردمندان؟/ آشفته حال داند، آشفتگی حالم

وصل مشتاقان ز اسباب دگر مستغنی است/ احتیاج اینست کای سامان استغنا بیا

 زره لخت لخت و قبا چاک چاک/  سر و روی مردان پر از گرد و خاک
 

 آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام/  بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد
 

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست/ گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست
 

 نگهبانی ملک و دولت بلاست/ گدا پادشاه است و نامش گداست

سپیده‌ی صبح ـ ‌فرود                                                          

سپیده‌ی صبح ـ اوج

سرخی افق پس از غروب آفتاب ـ اوج

سرخی افق پس از غروب آفتاب ـ فرود

و بوی باغچه را باد، روی فرش فراغت نثار حاشیه صاف زندگی می‌کرد.

قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشکال/ و عشق، تنها عشق، تو را به گرمی یک سیب می‌کُند مأنوس.

کدام قلّه، کدام اوج، / مگر تمامی این راه‌های پیچاپیچ/ در آن دهان سرد مکنده/ به نقطه تلاقی و پایان نمی‌رسند؟

غبار عادت پیوسته در مسیر تماشاست/ همیشه با نفس تازه راه باید رفت.

ستایش نبرد آن که بیداد بود / به گنج و به تخت مهی شاد بود
گسسته شود در جهان کام اوی / نخواند به گیتی کسی نام اوی

توانگرا دل درویش خود به‌دست‌آور / که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند
بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر / که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

 نامرادی و مراد این جهان / تا بجنبی بگذرد در یک زمان
چون جهان می‌بگذرد بگذر تو نیز / ترک او گیر و بدو منگر تو نیز

که دست در خم می زد که خون ما جوشید / که برفروخت که در چشم ما حیا جوشید
ترانه‌ای که چمن را به خون گرم گرفت / که ناگذشته بر او سینة صبا جوشی