شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12681

اسرار تو در زبان نمی‌‌گنجد / اوصاف تو در بیان نمی‌‌گنجد 

اگرچه صبر من از روی دوست ممکن نیست / همی‌‌کنم به ضرورت، چو صبر ماهی
از اب 

کم مباش از درخت سایه‌‌فکن / هر که سنگت زند ثمر بخشش

چو می‌‌رفت از جهان این بیت می‌‌خواند / بر اهل فضل و ارباب براعت 

دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود / گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خویش

با تو پیوستم و از غیر تو ببرید دلم / آشنای تو ندارد سر بیگانه و خویش

ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش / بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

ای حافظ ار مراد میسر شدی مدام / جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش

الف _ ج

ب _ ج

ب _ د

الف _ د

پیش ما باری ندارد هیچ کار                 هر که صاحب درد و درد آشام نیست

گر عیب کنی که زار می‌نالم          من زار ز عشق یار می‌نالم

کینم انداختند در دل تو              مهرت آمیختند در دل من

صبر شد روزه هجران بگرفت     تا مگر عید وصالش برسد

دلداده را ملامت گفتن چه سود دارد/ می باید این نصیحت کردن به دلستانان

باز آمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب/ آورد آتشی که نمیرد به هیچ خواب

گر خود همه بیداد کند هیچ مگویید/ تعذیب دلارام به از ذلّ شفاعت

روزی به زنخدانت گفتم سیمینی / گفت ار نظری داری ما را به ازین بینی