شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27846

نکونام و صاحب‌دل و حق‌پرست / خط عارضش خوش‌تر از خطّ دست

مرا تو غایت مقصودی از ج‌هان ای دوست / هزار جان عزیزت فدای جان ای دوست

چنین است رسم سرای درشت / گهی پشت بر زین، گهی زین به پشت

به یاد روی شیرین بیت می‌گفت / چو آتش تیشه می‌زد کوه می‌سفت

خطّت که درد و داغ تو نو می‌کند مرا / جان در بلای عشق گرو می‌کند مرا

شرع احمد نیست این منزل مرو / گرچه دارد او هزاران راهرو

آن خال سیه از بر آن نرگس‌ جادو / چون نافه مشک است جدا گشته ز آهو

چو مِی ‌‌خوردی ز خود بیرون مشو تو / مر این اسرار کل نیکو شنو تو

ساقی به نور باده برافروز جام ما / مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن‌شناس نه‌ای جان من خطا این‌جاست

شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست / صلای سرخوشی ای صوفیان باده‌‌پرست

ای فروغ ماه حُسن از روی رخشان شما / آب روی خوبی از چاه زنخدان شما