شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20789

سیل خون آلود اشکم بی خبر گیرد تو را / خون مردم، آخر ای بیدادگر، گیرد تو را

آن سر زلف سیه چیدی و از دامان خویش/ دست کوته ساختی مشتی پریشان حال را

دل از تمام علایق گسسته ام که مرا/ خیال ابروی او پیش چشم، پیوسته است

ز روزگار در این بستگی چه شِکوه کنم/ دری که بست قضا روزگار نگشاید

راحت و رنج حیات گذران است چو موج / نشود شادی و غم پای نفس را زنجیر

رنج غم و شادی مبر کو مطرب و کو نوحه‌گر / مشت سپند بی‌خبر دارد در این مجمر (: آتشدان) صدا

دوام خنده شادی چو غنچه یک دهن است / خوشم به تنگ‌دلی با غم همیشه خویش

شادی و غم هر دو را بنیاد بر باد هواست / تا نگه کردی هم آن «اهلی»، هم این خواهد گذشت

تو را جنوب ‌نامیدم/ ای کشتی‌های صیادی که مقاومت پیشه کرده‌اید

تو را جنوب نامیدم ... / ای انقلاب زمین که با انقلاب آسمان برین/ پیوند خوردی

تو را انقلاب و شگفتی و تغییر نامیدم/ تو را پاک و پاکیزه و ارجمند و توانا نامیدم

روستایی که با صدرش، با سینه‌اش/ از شرافت خاک و کرامت انسان بودن دفاع کرد