شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26552

مرا هر آینه روزی تمام کشته ببینی/ گرفته دامن قاتل به هر دو دست ارادت

بلای غمزه نامهربان خونخوارت/ چه خون که در دل یاران مهربان انداخت

آتشی در دل سعدی به محبت زده‌ای/ دود آن است که وقتی به زبان می‌گذرد

بری ذاتش از تهمت ضدّ و جنس/ غنی ملکش از طاعت جنّ و انس

به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن / که شبی نخفته باشی به درازنای سالی

چون نمی‌آید به ساحل غرقه دریای عشق / می‌زند بیهوده از بهر چه چندین دست و پا؟

شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق دربند است

ز شب‌بیداری من تا سحر چشمش کجا داند؟ / که او شب تا سحر کاری به جز خفتن نمی‌داند

کاربردهای تاریخی دستور

بهره‌گیری از آرایه‌های ادبی تشبیه و جناس

وجود واژگان کهن و متروک

بیان مفهوم به شیوه روایی و تعلیمی

ای شب خوش‌رو که تویی مهتر و سالار حبش / ما ز تو شادیم همه، وقت تو خوش وقت تو خوش

گفت که سرمست نه‌ای رو که از این دست نه‌ای / رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم

فربه و پر باد توام مست و خوش و شاد توام / بنده و آزاد توام بندۀ شیطان نشوم

دمی با همدمی خرم ز جانم بر نمی‌آید / دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی‌بینم