شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16381

مگس، شکر

مگس، مگس‌ران

من، شکر

مگس‌ران، شکر

بدین الحان داودی عجب نیست / که مرغان هوا حیران بمانند
خدای این حافظان ناخوش‌آواز / بیامرزاد اگر ساکن بخوانند

چو نیکبخت شدی ایمن از حسود مباش / که خار دیده‌ی بدبخت نیکبختانند
چو دستشان نرسد لاجرم به نیکی خویش / بدی کنند به جای تو هر چه بتوانند

رسم و آیین پادشاهانست / که خردمند را عزیز کنند
وز پس عهد او وفاداری / با خردمندزاده نیز کنند

نشان آخر عهد و زوال ملک وی است / که در مصالح بیچارگان نظر نکند
به دست خویش مکن خانگاه خود ویران / که دشمنان تو با تو از این بتر نکند

نباشی بس ایمن به بازوی خویش / خورد گاو نادان ز پهلوی خویش

چو روزی به سعی آوری سوی خویش / مکن تکیه بر زور بازوی خویش

چرا حق نمی‌بینی ای خودپرست / که بازو به گردش درآورد و دست

چو آید به کوشیدنت خیر پیش / به توفیق حق دان نه از سعی خویش