شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9433

سوی نامداران دین کرد رو / بگفتا شنیدید گفتار او

ز لا و نعم کس نگفتش جواب / که اسلامشان بود نقشی بر آب

بود در دو عالم خدا یاورش / منم در قیامت شفاعتگرش

مرا گر به تن جان بُدی صدهزار / دمادم به پای تو سازم نثار

نمی‌دانست کان شوق از کجا خاست / به حیلت سازی‌اش تسکین همی خواست

چون تو را افسردگی ذایل شود / در جمادی زندگی حاصل شود

نگنجد کرم‌های حق در قیاس / چه خدمت گذارد زبان سپاس

دلم را آرزویی بس عجب خواست / نمی‌دانم که این از چه سبب خواست

خود کرده بود غارت، عشقش حوالی دل / بازم به یک شبیخون بر ملک اندرون زد (1)

تو خود به چشم حقیقت نظر نکردی باز / وگرنه دیر و حرم هر دو یک صنم دارد (3)

 ما خود چه ذره‌ایم، که خورشیدطلعتان / با روی آتشین همه پروانه تواَند (2)

تا خود نشوی شانه، به زلفش نزنی چنگ / انگشت کسی کارگشای دگری نیست (1)

 الف، د  

 ب، د  

 د، ج           

ج، الف

جانان من اندوه لبنان کشت ما را / بشکست داغ دیر یاسین پشت ما را

چو ما خود خادم خویشیم و مخدوم / به حکم کس نمی‌گردیم محکوم

ندانم از سر و پایت کدام خوب‌تر است / چه جای فرق که زیبا ز فرق تا قدمی

مِی نوش و تکیه بر کرم عام کن که من / دوش این سخن ز هاتف غیبی شنیده‌ام