شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18966

دل دیوانه‌ای دارم که بند و پند نپذیرد 

ازیرا هیچ ماهی را دمی از آب نگریزد

زهی هستی که تو داری، زهی مستی که من دارم     

تو را هستی همی‌زیبد مرا مستی همی‌زیبد

رها شد ز بند زره موی اوی / درفشان چو خورشید شد، روی اوی

که هم رزم جستی، هم افسون و رنگ / نیامد ز کار تو بر دوده ننگ

چو سهراب شیراوژن او را بدید / بخندید و لب را به دندان گزید

فرودآمد از دژ به‌کردار شیر / کمر بر میان، بادپایی به زیر

شش _ چهار

پنج _ پنج

چهار-شیش

هفت-سه

ستایش نبرد آن که بیداد بود / به گنج و به تخت مهی شاد بود
گسسته شود در جهان کام اوی / نخواند به گیتی کسی نام اوی

توانگرا دل درویش خود به‌دست‌آور / که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند
بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر / که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

نامرادی و مراد این جهان / تا بجنبی بگذرد در یک زمان
چون جهان می‌بگذرد بگذر تو نیز / ترک او گیر و بدو منگر تو نیز

که دست در خم می زد که خون ما جوشید / که برفروخت که در چشم ما حیا جوشید
ترانه‌ای که چمن را به خون گرم گرفت / که ناگذشته بر او سینه صبا جوشید