شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 29911

بر دست من نِه جام جان ای دستگیر عاشقان / دور از لب بیگانگان پیش آر پنهان ساقیا

ای شب آشفته برو وی غم ناگفته برو / ای خرد خفته برو دولت بیدار بیا

خواجه بیا خواجه بیا خواجه دگر بار بیا / دفع مده دفع مده ای مَه عیّار بیا

تویی دریا منم ماهی چنان دارم که می‌خواهی / بکن رحمت بکن شاهی که از تو مانده‌ام تنها

ساقی ار باده از این دست به جام اندازد / عاشقان را همه در شرب مدام اندازد

ای کلیم سخن کلامت کو / جم جهانگیر گشت جامت کو

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

دمی با غم به سر بردن جهان یک‌سر نمی‌ارزد / به می بفروش دلق ما کزین بهتر نمی‌ارزد

ای فسانه، فسانه، فسانه / ای خدنگ تو را من نشانه / ای علاج دل، ای داروی درد / همره گریه‌های شبانه / با من سوخته در چه کاری / ای نشسته سر رهگذرها ... 

می‌درخشد غنچه همچون روی بخت! / باغ‌ها سرشار از لبخندشان، / دشت‌ها سرسبز از پیوندشان، / چشمه و باغ و چمن فرزندشان! ... 

از بر این بی‌هنر گردنده بی نور / هست نیما اسم یک پروانه مهجور / مانده از فصل بهاران دور / در خزان زرد غم جا می‌گزیند ...

من این‌جا بس دلم ‌تنگ است / و هر سازی که می‌بینم بد‌ آهنگ است / بیا ره توشه برداریم... / ببینم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ...

پس این پیر از آن طفل نادان‌ترست                            که از بهر مردم به طاعت درست

مرا چون خلیل آتشی در دل است                         که پنداری این شعله بر من گل است

سر از کوی صورت به معنی کشید                             قلم بر سر حرف دعوی کشید

به نزدیک من شبرو راهزن                                               به از فاسق پارسا پیرهن

ای برادر بشنوی رمزی ز شعر و شاعری          تاز ما مشتی گدا کس را به مردم نشمری (قاعده ۲) 

چون من به ره سخن فراز آیم                      خواهم که قصیدهای بیارایم (قاعده ۲) 

اگر محول حال جهانیان نه قضاست              چرا مجاری احوال برخلاف رضاست (قاعده ۱) 

در پای توتازلف چلیپای تو افتاد                    بس دل که از این سلسله در پای تو افتاد (قاعده ۱)