شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13147

گل امید ز آهی پژمرد / آه از این گل که به جز خار نداشت: امید

دانه جز دانه ی پرهیز نکشت / توشه ی آز در انبار نداشت: آز

روح چون خانه ی تن خالی کرد / دگر این خانه نگه دار نداشت: روح

تن که بر اسب هوا عمری تاخت / نشد آگاه که افسار نداشت: هوا

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا

به یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کرد                فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت

بنفشه طرّة مفتول خود گره می‌زد                                صبا حکایت زلف تو در میان انداخت

ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردم                       سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت

کنون به آب می لعل خرقه می‌شویم                                نصیبة ازل از خود نمی‌توان انداخت