شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20901

همی رفت و سهراب با او به هم               بیامد به درگاهِ دژ، گژدهم (ماضی استمراری _ ماضی ساده)

شود کوه آهن چو دریای آب                    اگر بشنود نام افراسیاب (مضارع اخباری _ مضارع التزامی)

نبینی که درویش بی دستگاه                    به حسرت کند در توانگر نگاه (مضارع اخباری _ مضارع اخباری)

پیاده مرا زان فرستاد، طوس                  که تا اسب بستانم از اشکبوس (ماضی ساده _ ماضی ساده)

چون غرض آمد هنر پوشیده شد                                          صد حجاب از دل به سوی دیده شد 

عیب یاران و دوستان هنر است                                          سخن دشمنان نه معتبر است

به منّت دگران خو مکن که در دو جهان                                رضای ایزد و انعام پادشاهت بس   

عالم شهر گو مرا وعظ مگو که نشنوم                                  پیر محلّه گو مرا توبه مده که بشکنم

هر آن که جانب اهل وفا نگه دارد / خداش در همه حال از بلا نگه دارد

نیست جانش محرم اسرار عشق / هر که را در جان غم جانانه نیست

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید / از یار آشنا سخن آشنا شنید

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست / که آشنا سخن آشنا نگه دارد