شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9612

وَ ما رَمَیتَ اذ رَمَیتَ و لِکنَّ الَّلهَ رَمَی

وَ فِی الاَرضِ آیاتُ لِلمَوقنین

اَنا عاشِقُ لَکَ و مُحِبُّ لَکَ اِن اَرَدتَ اَو لَم تُرِد

شَرَف الَکان بُالمُکین

گر تاج می‌دهی، غرض ما قبول تو / ور تیغ می‌زنی، طلب ما رضای توست

ما قلم در سرکشیدیم اختیار خویش را / اختیار آن است کاو قسمت کند درویش را

من از درمان و درد و وصل و هجران / پسندم آن‌چه را جانان پسندد

آن خدای است تعالی، ملک‌الملک قدیم / که تغیّر نکند ملکت جاویدانش

از شراب عشق رنگی نیست موجودات را / عالمی قالب تهی کردند و این میناپرست (تشبیه، مجاز)

مسنج ای بلبل شوریده عشق خویش را با من / که بوی گل تو را مست و مرا دیوانه می‌سازد (تشخیص، ایهام)

 از وصف حُسن آن مه گر عاقلی حذر کن / کاین‌جا ز ذکر لیلی، مجنون شود نظامی (استعاره، تلمیح)

 جهد دارد کز طرب بر آسمان پرّد ز مهد / گر بخوانی مدح او در گوش طفل شیرخوار (جناس، مراعات‌نظیر)