شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 113

زآن یار دلنوازم شکری است با شکایت / گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

ای دل رفته ز جا باز میا / به فنا ساز و در این ساز میا

سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه، مرنج / ما که باشیم که اندیشه ما نیز کنند

دیده سیر است مرا جان دلیر است مرا / زهره شیر است مرا زهره تابنده شدم

عجب نیست از خاک اگر گل شکفت / که چندین گل‌اندام در خاک خفت

مطربا وقت است تا آری به سوی چنگ چنگ/ بلکه میبایست نگذاری دمی از چنگ چنگ

 طريقی فرا پيش گير و رهی/ همی رو كه از قيد هستی رهی

نرگس افسونگرش آهو شده / مستی آهو برش آهو شده

 نه من از پردۀ تقوی به در افتادم و بس / پدرم نیز بهشت ابد از دست بهِشت

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر / دیدی که چگونه گور بهرام گرفت

گرم بازآمدی محبوب سیم اندام سنگین دل / گل از خارم برآوردی و خار از پا و پا از گل

شکر لب جوانی نی آموختی / که دل‌ها در آتش چو نی سوختی

کنون باید ای خفته بیدار بود / چو مرگ اندر آرد ز خوابت، چه سود

به آخر سر ناامیدی بتافت / یکی دیگرش ناطلب کرده یافت

گرت چشم عقل است تدبیر گور / کنون کن که چشمت نخورده‌ست مور

غنیمت شمار این گرامی نفس / که بی مرغ قیمت ندارد قفس

دو

سه

چهار

پنج