شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27726

ابلهی دید اشتری به چرا / گفت نقشت همه کژ است چرا؟

اگر یک سر مو فراتر پرم / فروغ تجلّی بسوزد پرم

گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان

تا چند عمر در هوس و آرزو رود / ای کاش این نفس که برآمد فرو رود

ز گریه مردم چشمم نشسته در خونست / ببین که در طلبت حال مردمان چونست

به خردی بخورد از بزرگان قفا / خدا دادش اندر بزرگی صفا

ز هر ناحیت کاروان‌ها روان / به دیدار آن صورت بی‌روان

نازم خدنگ غمزه آن دل‌پذیر را / کز وی گریز نیست دل ناگزیر را

ای برادر بشنوی رمزی ز شعر و شاعری          تاز ما مشتی گدا کس را به مردم نشمری (قاعده ۲) 

چون من به ره سخن فراز آیم                      خواهم که قصیدهای بیارایم (قاعده ۲) 

اگر محول حال جهانیان نه قضاست              چرا مجاری احوال برخلاف رضاست (قاعده ۱) 

در پای توتازلف چلیپای تو افتاد                    بس دل که از این سلسله در پای تو افتاد (قاعده ۱)