شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 11173

ب و ث

الف و ت

پ و ث

ب و پ

از پای فتادیم چو آمد غم هجران / در درد بمردیم چو از دست دوا رفت

رقصیدن سرو و حالت گل / بی‌صوت هزار خوش نباشد

گیرم قدح غیبی از دیده نهان آمد / پنهان نتوان کردن مستی و خرابی را

ای گل به شکر آن‌که تویی پادشاه حسن / با بلبلان بیدل شیدا مکن غرور

عجب آن است کزو خون جگر می‌نرود

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی

لب و دندان سنایی همه توحید تو گوید

رمقی بیش نماندست گرفتار غمت را

امشب که بزم عارفان از شمع رویت روشن است / آهسته تا نبود خبر رندان شاهدباز را

چرخ بگردید بسی تا که چنین چرخ زدم / یار بنالید بسی تا که در این غار شدم

عالم همه دریا شود دریا ز هیبت لا شود / آدم نماند و آدمی گر خویش با آدم زند

گر پای بر فرقم نهی، تشریف قربت می‌دهی / جز سر نمی‌دانم نهادن عذر این اقدام را

رام را گر برگ گل باشد نبیند ویس را/ ور سلیمان ملک خواهد ننگرد بلقیس را (فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن)

دل می‌دهد جان را خبر کارام جان می‌پرسدت/ جان مژدگانی می‌دهد دل را که جانان می‌رسد (مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن)

تو پروا نداری که پروانه داری/ تو پیمان ندانی که پیمانه دانی (فعولن فعولن فعولن فعولن)

آن گل رخسار نگر نام گلستان چه بری/ وان قد و رفتار نگر سرو خرامان چه کنی (مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن)