شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27514

دلارام در بر، دلارام جوی / لب از تشنگی خشک بر طرف جوی

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست / بگشای لب که قند فراوانم آرزوست

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن‌شناس نه‌ای جان من خطا اینجاست

ای ماه چو ابروان یاری گویی / یا نی چو کمان شهریاری گویی

دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود / تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج / سزد اگر همه دلبران دهندت باج

اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح / صلاح ما همه آن است کان توراست صلاح

رونق عهد شباب است دگر بستان را / می‌رسد مژده گل بلبل خوش‌الحان را

گر راه روی راه برت بگشایند/ ور نیست شوی به هستی‌ات بگرایند

در صبوح آن راح ریحانی بخواه / دانه مرغان روحانی بخواه

از زلف هرکجا گرهی برگشاده‌ای/ بر هر دلی هزار گره برنهاده‌ای

به دو میگونْ لب پسته دهنت / به سه بوس خوش فندق‌شکنت

در زلف تو بند بود داد دل ما         در بند کمند بود داد دل ما

پرسیدم از هلال که قدت چرا خم است       گفتا خمیدن قدم از بار ماتم است

بر زلف تو باید که ره شانه ببندند       یا مشک‌فروشان در کاشانه ببندند

هان ای دل عبرت‌بین از دیده عبر کن هان       ایوان مداین را آیینه عبرت دان