شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16185

تباهی، اقوام، فریاد، عدالت

تلف، گروه، توان، عادل

فساد، قوم، توان، عدل

تباه، گروه، تاب، عدل

اصحاب حزم گناه ظاهر را عقوبت مستور جایز نشمرند.

و چندان که شایانی قبول حیات از این جثّه زایل گشت، برفور متلاشی گردد.

اندیشه با اتباع خویش در میان نهاد و احوال خویش در مطاوعت و صدق مناصحت به قابوس نوشت.

این مسأله خلاف آن غیاث است که خواجه کرده است که یزدان متبوع است برخیر و قادر نیست بر شر.

دل بر توانم از سر و جان برگرفت و چشم / نتوانم از مشاهده یار برگرفت

نه تو را بگفتم ای دل که سر وفا ندارد / به طمع ز دست رفتی و به پای درفکندت

شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق / خلقی اندر طلبت غرقه دریای غم‌اند

مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمر / ما هم‌چنان در اول وصف تو مانده‌ایم 

 سوی شاه ترکان نهادند سر / گشاده سلیح و گسسته کمر

 همی تاخت اندر فراز و نشیب / همی زد به گرز و به تیغ و رکیب

چشم بند است آتش از بهر حجیب / رحمت است این سر برآورده ز جیب

از ویست پیروزی و زو شکیب / به نیک و به بد زو رسد کام و زیب