شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11007

مقدّری که به گل نکهت و به گل جان داد /  به هر که هرچه سزا دید حکمتش آن داد

خواند به چتر شاه بر چرخ آیة الکرسی ز بر  /  چترش همایی زیر پر عرش معلا داشته

تا عقاب عدل او اندر هوا پرواز کرد / از جهان سیمرغ وار آواره شد ظلم و فتن

درختی که سر بر کشد ز انجمن /مر او را رسد تخت و تاج کهن 

نیست بر بالای دست خاکساری هیچ دست / خشت خم می‌نوشد اول، باده سرجوش را

گر دست به خاک برنهی کاین جا کیست / آواز آید که حال معشوقم چیست

تا دست به بیعت وفایت سودم / در خانه نشستم و فروآسودم

تویی که دست تو با خامه سیاه نزار / رخ عدو سیه و خاطرش نزار آورد

حُسن خلقی ز خدا می‌طلبم خوی تو را / تا دگر خاطر ما از تو پریشان نشود

اگر چه حُسن فروشان به جلوه آمده‌اند / کسی به حسن و ملاحت به یاد ما نرسد

فارغ ز کار هر دو جهانم که کرده است / حیرانی جمال تو بی مدّعا مرا

ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب / که سر زند ز لبش حرف آشنا در خواب