شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 1060

تُ حَ کی می / تُ عظی می /تُ کری می/تُ رَ حی می

تُ حَ کی می / تُ عَ ظی می /تُ کَ ری می/تُ رَ  حیم  ی

تُ حَ کی می / تُ عَ ظی می /تُ کَ ری می/تُ رَ  حی  می

تُ حَ کی می / تُ عَ ظی می /تُ کَرِ ی می/تُ رَ حِ ی می

سلیمان است گویی درعماری

نمی‌دانم رطب را چاشنی چیست

نه منظوری که با او می‌توان گفت

خرامان از درم بازآ کت از جان آرزومندم

برآرند فریاد عشق از ختا

ندانم هیچ کس در عهد حسنت

یا رب آن روی است یا برگ سمن

گر به سر می‌گردم از بیچارگی عیبم مکن

عصا برگرفتن نه معجز بود/ همی اژدها کرد باید عصا

سر نیزه و نام من مرگ توست/ سرت را بباید ز تن دست شست

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست/ عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

زندگانی را سر تکرار نیست/ فطرت او خوگر تکرار نیست

میازار از برای جسم جان را

جانم از تن می‌پرد هر دم ز شوق روی تو

کی تواند شد ز دنیا چشم دنیادار سیر

شود کوه آهن چو دریای آب