شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 8977

شباهنگ به غروب آهنگ کرد و مشاطه دهر جبین صباح را رنگ کرد.

اندر گلستان ادب کرامتی را و حالتی را دیدم و از در برون.

نصیحت بی جا بلا باشد و کلام دروغ ناروا.

طالب علم عزیز است و طالب مال ذلیل.

آنجا که سخن کوتاه است و وصل است و هرکس را که خاموشی داند اصل است

الهی! بر ما رحمت نثارکن و رافتی از جانب خویش یادگار کن

محبت را غایت نیست از بهر آن که محبوب را نهایت نیست

مشاطه دهر خیر نیکو بداد و هر آنکس را که آمد آبرو

شاهد که با رفیقان آید به جفاکردن آمده است به حکم آنکه از غیرت و مضادت خالی نباشد.

جور فراوان بردی و تحمّل بی‌کران کردی.

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّ وافر داشت و طبعی نافر.

طایفه‌ای دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته.

یک دل پر درد دارم و یک جان پر زجر.

فلان را اصلی است پاک و طینتی است صاف، دارای گوهری است شریف و صاحب طبعی است کریم.

هرگاه که یکی از بندگان گنه‌کار پریشان‌روزگار دست انابت به امید اجابت به درگاه حق جل و علا بردارد.

گفتی خرده مینا بر خاکش ریخته و عقد ثریا در تاکش آویخته.