شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 14606

دهان لاله - گریۀ چمن - حیثیت مرگ - اختر شب 

مهد زمین - گل خیال - پلک دل - کنگرۀ عرش 

شتاب مرگ - پای عقل - دامن خاک - فریاد هستی 

مرغ چمن - سایش بال - لب شیرین - بوسۀ شکرین 

تیرقدی، کمان کشی، زهره رخی و مهوشی / جانت فدا که بس خوشی، جان و جهان کیستی؟

از بتان آن طلب ار حسن شناسی ای دل / کاین کسی گفت که در علم نظر بینا بود 

غلام نرگس مست تو تاج‌دارانند / خراب باده لعل تو هوشیارانند 

اگر ز پسته تنگ تو دم زند غنچه / نسیم باد صبا در دمش دهن بدرد 

نه آن صیدم که عشق از فکر من غافل تواند شد / نمک در چشم ریزد دام را ذوق شکار من

به خشم رفته ما را که می‌برد پیغام / بیا که ما سپر انداختیم اگر جنگ است

به قول مطرب و ساقی برون رفتم گه و بی‌گه / کزان راه گران تا صد خبر دشوار می‌آورد

زهر غم در کام ما هرگز نباشد کارگر / در فراق خویش تریاقی ز سَم داریم ما