شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 15089

در ازل پرتو حُسنت به تجلی دم زد / عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

از تو به که نالم که دگر داور نیست / وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست

زبان خامه ندارد سر بیان فراق / و گرنه شرح دهم با تو داستان فراق

درخت اگر عَلَم پرنیان گشاد رواست / که خاک باز کشیده است مفرش دیبا

ننگرد دیگر به سرو اندر چمن / هر که دید آن سرو سیم‌اندام را

 حافظا مِی خور و رندی کن و خوش باش ولی / دام تزویر مکن چون دگران قرآن را

 برو از خانه گردون به‌در و نان مطلب / کان سیه‌کاسه در آخر بکشد مهمان را

ماه کنعانی من مسند مصر آنِ تو شد / وقت آن است که بدرود کنی زندان را

خدای‌راست مسلّم بزرگواری و لطف / که جرم بیند و نان برقرار می‌دارد

لعل تو زلال مشرب روح / چشم تو چراغ منظر دل

یکی درخت گل اندر میان خانه ماست / که سروهای چمن پیش قامتش پستند

از من غمزده دل می‌طلبد غمزه دوست / دوستان دلبر ما نرگس گویا دارد