شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12323

همی‌‌بینم که خرما بر نخیل است «---U»

نشاید که خوبان به صحرا روند «--U»

به دیدار و گفتار جان‌‌پرورش «-U-»

گر به  سر می‌‌گردم از بیچارگی عیبم مکن «--U-»

تو گویی که ایام شادی و عشرت/ به هم صحبتی عهد بستند و پیمان

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل/ کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

پشمینه پوش تندخو از عشق نشنیده است بو/ از مستی اش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند

ب، ج

الف، ث

ت، ج

الف، پ

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را / برون کن ز سر باد و خیره‌سری را

عشق‌هایی کز پی رنگی بود / عشق نبود عاقبت ننگی بود

دلم پر شعله گردان سینه پر دود / زبانم کن به گفتن آتش‌آلود

مسلمانان مرا وقتی دلی بود / که با او گفتمی گر مشکلی بود

شمع را فانوس از پروانه می‌سازد جدا

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار

منّت ایزد را که با اقبال و دولت هم‌عنان

عشق را فرزانه می‌دانیم ما