شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 5500

ز شربت خانۀ لطفت دوایی ده که با دردت / دل سست ضعیفم را قوی افکار می بینم

جهان می گردد از سودا سیه بر چشم من هر دم / که چشم نازنینت را چنان بیمار می بینم

ز باد ار می وزد بر من نسیم دوست می یابم / به آب ار می رسم در وی خیال یار می بینم

رخت آیینۀ حسن است و حسنت صورت و معنی / من این صورت که می بینم در آن رخسار می بینم

ادیب‌الممالک فراهانی

 سید اشرف‌الدین گیلانی

ایرج میرزا

محمّدتقی بهار

آفرین جان آفرین پاک را/ آنکه جان بخشید و ایمان خاک را

آسمان چون خیمه‌ای برپای کرد/ بی‌ستون کرد و زمینش جای گرد

به اصل خویش راجع گشت اشیا/ همه یک چیز شد، پنهان و پیدا

گاه گل در روی آتش دسته کرد/ گاه پل بر روی دریا، بسته کرد

ای درختان عقیم، ریشه‌تان در خاک‌های هرزگی مستور / یک جوانة ارجمند از هیچ جاتان رُست نتواند

خموش و مهربان با من / به کردار پرستاری سیه‌پوشنده پیشاپیش، دل برکنده از بیمار

من شنیدستم چه می‌گفتند / همچو شب‌های دگر دشنام‌باران کرده هستی را / خسته و فرسوده می‌خفتند

اعجاز ما همین است / ما عشق را به مدرسه بردیم / در امتداد راهرویی کوتاه / در یک کتابخانة کوچک / گل داد و سبز شد