شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17616

سال‌ها دل حرکت کرد چو پرگار فلک / تا به کوی تو سکون یافته از مرکز خاک

از آن رو سرو باشد تازه و تر / که پا از مرز خود ننهد فراتر

در حرکت باش از آن که آب روان نفسرد / کز حرکت یافت عشق سر سراندازیی

از پایه‌ی خود هر که نهد پای فراتر / مستی است که پروای لب بام ندارد

زرش داد و اسب و قبا پوستین / چه نیکو بود مهر در وقت کین$\leftarrow $ متمّم

خورش ده به گنجشک و کبک و حَمام (=کبوتر) / که یک روزت افتد همایی به دام$\leftarrow $ مضاف‌الیه

مرا بار لطفش دوتا کرد پشت / به شمشیر احسان و فضلم بکشت$\leftarrow $ مفعول

قضا را چنان اتّفاق اوفتاد / که بازم گذر بر عراق اوفتاد$\leftarrow $ مضاف‌الیه

تا خار غم عشقت آویخته در دامن                                       کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار                                       که بر و بحر فراخست و آدمی بسیار

به‌غیر نقش توام در نظر نمی‌آید                                        به‌غیر نام توام بر زبان نمی‌گردد

گر برکنم دل از تو و بردارم از تو مهر                                       آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم

حذف متمم جملة پایه به قرینة معنایی

آمدن مفعول فعل «ندانی» به شکل جملة پیرو

حذف نهادها در هر دو جملة پیرو

یک مورد حذف فعل به قرینة معنایی