شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 22563

شبی برنشست از فلک برگذشت/ به تمکین و جاه از ملک برگذشت

در پس آینه طوطی صفتم داشته‌اند/ آنچه استاد ازل گفت بگو می‌گویم

ای همه هستی ز تو پیدا شده / خاک ضعیف از تو توانا شده

از بناگوش و خط سبز تو بس در عجبم/ کز کجا برگ گلی، مشک تر آورده برون

بی‌کار نیستم که مرا عشق اوست کار / بی‌یار نیستم چو غمش هست‌ یار من

شیخ با او گفت زاهد نیستم / من به زهد خویش عابد نیستم

عقل کجا پی برد شیوه سودای عشق / باز نیابی به عقل سرّ معمّای عشق

سرو شد افراخته، کار چمن ساخته / نعره‌زنان فاخته، بر سر بید و چنار

چه ملامت بود آن را که چنین باده خورد

شده نزدیک که هجران تو ما را بکشد

نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند

دل و جانم به تو مشغول و نظر بر چپ و راست

دو

سه

چهار

پنج