شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11301

در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار / کرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش

جان شد سیاه چون دل شمع از تف جگر / پس هم‌چو شمع از مژه خوناب زرد خاست

حال من و تو از من و تو دور نیست زانک / تو آب زیر کاهی و من کاه زیر آب

من چون کبوتران به وفا طوق‌دار او / او کعبه من و حرم از من دریغ داشت

پیش سیلاب فنا یکسان بود چون کوه و کاه / از گران جانی چه حاصل، از سبکباری چه سود؟

چند بتوان ساخت موی خویش چون قیر از خضاب؟ / چون نمی‌گردد جوان دل زین سیه‌کاری چه سود؟

چون اثر نگذاشت از من غم ز غمخواری چه سود؟ / چون نماند از دل به جا چیزی ز دلداری چه سود؟

زخم شمشیر قضا از سینه می‌روید چو گل / از زره‌پوشی چه حاصل، از سپرداری چه سود؟

مرغ دل تا دام زلف و دانه خال تو دید / طایر اندیشه‌ام افتاد در دام هوس (5)

شاهین صفت چو طعمه چشیدم ز دست شاه / کی باشد التفات به صید کبوترم (1)

مرغ روحم که همی‌زد ز سر سدره صفیر / عاقبت دانه خال تو فکندش در دام (2)

جعد او نقش حُسن را نقاش / چشم او گنج فتنه را گنجور (2)