شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 29638

عشق شوری در نهاد ما نهاد/ جان ما در بوتۀ سودا نهاد

آتش است این بانگ نای ونیست باد /هرکه این آتش ندارد نیست باد

تا عهد تو دربستم،عهد همه بشکستم/ بعد از تو روا باشد نقص همه پیمان‌ها

نی حریف هرکه از یاری برید/پرده‌هایش پرده‌های ما درید

گر اظهار پشیمانی کند گردون مشو ایمن/ که بدعهد از پشیمانی، پشیمان زود می‌گردد

گر تو گرفتارم کنی، من با گرفتاری خوشم/ ور خوار چون خارم کنی، ای گل! بدان خواری خوشم

گو به سلام من آی با همه تندیّ و جور/ وز من بیدل ستان جان به جواب سلام

پای استدلالیان چوبین بود/ پای چوبین سخت بی‌تمکین بود

نماند فتنه در ایام شاه جز سعدی/که بر جمال تو فتنه است و خلق بر سخنش

طومار ندامت است طبع من/حرفی است هر آتشی ز طومارم

گلاب است گویی به جویش روان/همی شاد گردد ز بویش روان

گدا را چو حاصل شود نان شام/چنان خوش بخسبد که سلطان شام

بس غریب افتاده است آن مور خط گرد رخت / گر چه نبود در نگارستان خط مشکین غریب

ای آسمان چو دور ندیمانش دیده‌ای / در دور خویش شکل مدور گرفته‌ای

عشق، شوری در نهاد ما نهاد / جان ما در بوته سودا نهاد

دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد / من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد

نرگس مست نوازشگر مردم دارش / خون عاشق به قدح گر بخورد، نوشش باد

 ز کشته زمین کرد مانند کوه / شدند آن دلیران ترکان ستوه

 نه من ز بی‌عملی در جهان ملولم و بس / ملامت علما هم ز علم بی‌عمل است

بر او راست، ‌خم کرد و چپ کرد، راست / خروش از خم چرخ چاچی بخاست