شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13501

نخورد هیچ توانگر غم درویش و فقیر / مگر آن روز که خود مفلس و مضطر گردد

قیمت بحر در آن لحظه بداند ماهی / که به دام ستم انداخته در بر گردد

گاه باشد که دوصد خانه کند خاکستر / خسک خشک چو هم صحبت اخگر گردد

کرکسان لاشه خورانند ز بس تیره دلی / طوطیان را خورش آن به که ز شکر گردد

مسند، مفعول

نهاد، مفعول

مسند، مسند

نهاد، مسند

بی نام تو نامه کی کنم باز؟                                     بی‌آن‌که نام تو را یاد کنم، کتاب‌ باز می‌کنم.

از ظلمت خود رهایی‌ام ده                                    من را از تیرگی‌های خودم رها کن.

کوته ز درت درازدستی                            ظلم و ستم در درگاه تو نیست.

آن‌جا قدمم رسان که خواهی                                 مرا به جایی ببر که خودت اراده‌ می‌کنی.