شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 12102

مگر به خویش دلالت کنی مرا، ورنه / شده است خشک چو سنگ نشان دلیل از تو (تشبیه ـ اشتقاق)

مهر روی‌اش که آب آتش برد / خاک بر دست آب و آتش ریخت (جناس ـ تشبیه)

مدان آن نرگس سرمست را در خواب می‌بینم / عجب مستی است که کش پیوسته در محراب می‌بینم (واج آرایی - مجاز)

بر جای رطل و جام می، گوران نهادستند پی / بر جای چنگ و نای و نی، آواز زاغ است و زغن (سجع مطرف ـ جناس)

تا قبای تو بر اندام تو دیدم، ز حسد / خار شد هر سر مویی، که بر اندام من است

 گردن نهم به خدمت و گوشت کنم به قول / تا خاطرم معلق آن گوش و گردن است

 زهره بر چنگ این نوا می‌زد / کان قمر عاقبت به چنگ آمد

 بر کن ز بن این بنا که باید / از ریشه بنای ظلم برکند

رهنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی / کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

هر چه بر جان من آید از تو مهر است و وفا / گر جفایی می‌رود بر دل ز تو دلداری است

دل و جان شهید عشقت به درون گور قالب / سوی گور این شهیدان بگذر زیارتی کن

گوید خرد که از غم عشقش کنار جو / دریای عشق را چه کنم چون کنار نیست