شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10085

یارب آن زاهد خودبین که به جز عیب ندید / دود آهیش در آیینۀ ادراک انداز

آن میوۀ بهشتی کآمد به دستت ای جان / در دل چرا نکِشتی از دست چون بهشتی

یکی محضر اکنون بباید نوشت / که جز تخم نیکی سپهبد نکشت

بر خاکیان عشق فشان جرعۀ لبش / تا خاک لعل گون شود و مشکبار هم

طریقت جز این نیست درویش را         که آزرده دارد تن خویش را

بگیر ای جوان دست درویش پیر                          نه خود را بیفکن که دستم بگیر

چو من زنده هرگز مبادا کسی                           که مرگش به از زندگانی بسی

زین آتش نهفته که در سینه من است      خورشید شعله‌ای است که در آسمان گرفت