شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 15099

زمین از خرمی گویی گشاده آسمانستی / گشاده آسمان گویی شکفته بوستانستی

نیلوفر کبود نگه کن میان آب / چون تیغ آبداده و یاقوت آبدار

ای گل‌فروش گل چه فروشی به جای سیم / وز گل عزیزتر چه ستانی به سیم گل 

هرشب کواکب کم کنند از روزی ما پاره‌ای / هر روز گردد تنگ‌تر سوراخ این غربال‌ها

از نمونه‌های معروف بینابین کتاب حبیب‌السیر از خواندمیر و احسن‌التواریخ از حسن بیگ روملو است.

کاربرد شعرهای ضعیف در متن نثر، که غالباً سرودۀ خود مؤلفان است، رواج دارد.

نثر مصنوع این دوره حلاوت و فخامت نثر فنی قرن‌های ششم و هفتم را ندارد.

در نثر بینابین این دوره قصد نویسنده در اصل آسان‌نویسی است؛ از همین رو از مصنوع دور شده و روان و آسان به نظر می‌رسد.

نه زنگم کز گران‌جانی به خاطر‌ها گران باشم / سبک چون عکس از آیینه ادراک برخیزم

به سبک‌دستی سیلاب فنا ممکن نیست / کز سر راه تو چون سنگ نشان برخیزم

خیز و بالا بنما ای بت شیرین‌حرکات / کز سر جان و جهان دست‌فشان برخیزم

مغز را پوست حجاب است ز آمیزش قند/ کی بود که ز سر هر دو جهان برخیزم

سبک شعر وحشی بافقی حدّ واسط سبک دوره عراقی و هندی است.

بابافغانی شیرازی از شعرای تأثیر‌گذار قرن دهم است که به سرودن ترکیب‌بند عاشورایی معروف است.

ویژگی عمده شعر بیدل دهلوی به‌کار بردن مضمون‌های پیچیده و استعاره‌های رنگین است.

برخی از تک ‌بیت‌های صائب تبریزی به صورت ضرب‌المثل درآمده‌اند. او خداوندگار مضامین تازه شعری است.