شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 1745

کار پاکان را قیاس از خود مگیر/ گرچه باشد در نبشتن شیر و شیر

نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید/ وگر صد نامه بنویسم حکایت بیش از آن آید

که روی است آنکه دیدارش ببرد از من شکیبایی/ گواهی می‌دهد صورت بر اخلاقش به زیبایی

جایی که سرو بوستان با پای چوبین می چمد/ ما نیز در رقص آوریم آن سرو سیم اندام را

گرت جان بخواهد به لب بر نهی / و گر تیغ بر سر نهد سر نهی

گَ رت جان / بِـ خا هد / بِ لب بر / نَ هی

روز محشر محو گردد سر به سر / جز زفان او زفان‌های دگر

رو زِ مح / شر محو / گر دد سر / بِ سر

بُتی بودم ز سر تا پا دلارا / چنان گشتم که نشناسم سر از پا

بُ تی بو دم / ز سر تا پا / دِ لا را

خاک را بر سر زنی سر نشکند / آب را بر سر زنی در نشکند

خاک را بر / سر ز نی سر / نش کَـ ند

چو شیران جنگی برآشوفتند

از دل پر خون تراوش کم کند اسرار عشق

بختم ار یار شود رختم از این جا ببرد

باغ همچون کلبه بزّاز پر دیبا شود

چه نیکوخصالی چه نیکوفعالی / چه پاکیزه‌طبعی چه پاکیزه‌رایی

 ای مسلمانان فغان زان نرگس جادو فریب / کاو به یک ره برد از من صبر و آرام و شکیب

قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی / قند تویی زهر تویی بیش میازار مرا

یک چند در خواب گران بردی به سر چون غافلان / چندی دگر در عاشقی افسانه شو افسانه شو