شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26220

کاربرد «را» به معنای «به» حرف اضافه (قلمرو زبانی)

در عین کار و تلاش باید از یاد خداوند غافل نباشیم (قلمرو فکری)

سرزنش انسان‌های انزواطلب و گوشه‌گیر (قلمرو فکری)

در متن، تشبیه و کنایه وجود دارد. (قلمرو ادبی)

طبیبی را دیدند که هرگاه به گورستان رسیدی، ردا در سر کشیدی.

نگویم جوانی مکن، لکن جوان خویشتن‌دار باش.

ای پسر هر چند جوانی، پیرعقل باش.

جوانمرد که بخورد و بدهد به از عابد که روزه دارد و بنهد.

ز افراسیاب دهر خراب است ملک دل / دردا که زور رستم دستان نیافتم (استفاده از تشبیه)

شو که سلطان فتنه را همه سال / سپهی به ز زلف و خال تو نیست (عینی‌گرایی)

دیده شوخ تو را کشتن خلق آیین شد / تا کی این ظلم؟ در این دیده همانا نم نیست (کاربرد دستور تاریخی)

کرده‌ام توبه ز می‌ خوردن لیک / لب میگون تو توبه‌شکن است (کاربرد تناسب آوایی)

حاجت موری و اندیشه کمتر حیوانی / بر تو پوشیده نماند که سمیعی و بصیری (علم خداوند)

نیازمندی من در قلم نمی‌گنجد / قیاس کردم و ز اندیشه‌ها وراست هنوز (عشق غیرقابل وصف)

هنوز بوی محبت ز خاکم آید اگر / جدا شود به لحد بند بندم از ترکیب (فدا کردن جان در راه عشق)

صید بیابان عشق گر بچشد تیر او / سر نتواند کشید پای ز زنجیر او (رهایی‌ناپذیری از عشق)