شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 2 - عربی، زبان قرآن 2

«ینهانا اللّه في کتابه من إستِهزاء الآخَرینَ عسی أن یکونوا في أرفع درجات عندَ اللّهِ!»:

خداوند در کتاب ما را از تمسخر دیگران نهی می کند؛ شاید که در رتبه هایی بالاتر نزد او باشند!

خداوند در کتابش ما را از عیب جویی دیگران باز می دارد؛ شاید که در مقامات بالاتری نزد خداوند هستند!

خدا ما را در کتاب خود از ریشخند کردن دیگران باز می دارد؛ شاید که در بالاترین مقامات نزد خدا باشند!

ما در کتاب خدا، از تمسخر دیگران نهی شده ایم؛ زیرا که در بالاترین مقامات نزد خداوند هستند!

عیّن الأصحّ و الأدقّ في الجواب للترجمة أو التعریب أو المفهوم.

«الدّنیا تأخذ منّا کلّ شی‌ء جمیل و مع ذلک نحن مهتمّون بها، والاٰخرة تعطینا کلّ شی‌ء جمیل و مع ذلک نحن غافلون عنها!»:

دنیا از ما هر چیز زیبایی را گرفته با این حال ما متوجه آن هستیم و آخرت هر چیز زیبایی را به ما داده ولی ما از آن غافلیم!

همه چیزهای زیبا را دنیا از ما می‌گیرد ولی ما به آن توجه می‌کنیم و همه چیزهای زیبا را آخرت به ما می‌دهد ولی ما به آن بی‌توجهیم!

با وجود این‌که دنیا هرچیز زیبا را از ما خواهد گرفت توجه ما به آن است و آخرت با وجود غفلت ما از آن هر چیزی را به ما عطا خواهد کرد!

دنیا از ما هر چیز زیبایی را می‌گیرد با این وجود ما به آن اهتمام داریم و آخرت هر چیز زیبایی را به ما می‌دهد و با این وجود ما از آن غافلیم!

عیّن التعریب الصحیح:

«برخی ملت‌های تنبل لقمه‌‌ی راحتی برای توانمندان می‌گردند زیرا آنان به صبر و ترک لذت‌ها عادت نکرده‌اند!»

یُصبحُ بعض الاُمم المتکاسلة لقمة سهلة للأغنیاء‌ إنّهم لم یَتعوّدوا علی الصّبر و ترک اللّذائد!

یُصبحُ بعض الاُمم المتکاسلة لقمة سهلة للأقویاء‌ لأنّهم ما تَعوّدوا علی الصّبر و ترک اللّذات!

یَصیرُ بعض النّاس المتکاسلین لقمة سهلة للأقویاء‌ و هم ما تَعوّدوا علی المثابرة و ترک اللّدائذ!

بعضُ الاُمم المتکاسلة یُصبحون لقمة سهلة للمترفین لأنهم لم یتعوّدوا علی التأمّل و ترک اللّذات!

عیّن «لام» الأمر:

عَلَی الْمُتَعَلِّمینَ أن یَدْرُسُوا لیَنْجَحُوا في حَیاتِهِم!

اَلْمُسْلِمونَ لِیَتَّحِدوا حَتَّی یَغْلِبوا عَلَی اَعْداءِ‌هِم!

لَم یُخْلَقِ النّاسُ مِن قَومٍ واحدٍ لِیَتَعارَفوا أَنْفُسَهُم!

لِتَجْلِبَ رِضایَةَ والِدَیْکَ حاوِلْ کثیراً!

ما هو الخطأ فی المفهوم:

(لا یکلّف اللّٰه نفساً إلاّ وُسعَها): ز تو هر چه نتوانی ایزد نخواست!

عَداوَة العاقل خیرٌ من صداقة الجاهل: دشمن دانا بلندت می‌کند / بر زمینت می‌زند نادان دوست

خیرُ الاُمور أوسطها.: اندازه نگه دار که اندازه نکوست!

اللّهمّ کما حَسَّنتَ خَلقی، فَحَسِّن خُلقی.: خدا را بر آن بنده بخشایش است / که خلق از وجودش در آسایش است

شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 2 - عربی، زبان قرآن 2 | آزمون شماره 8302