شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12449

تا دل گرم که گردد مشرق اقبال او / نور داغ عشق نبود رایگان چون آفتاب

خوبی پا در رکاب مه ندارد اعتبار / ای خوش آن حسنی که باشد جاودان چون آفتاب

هستی موهوم ما یک لب گشودن بیش نیست / چون حباب از خجلت اظهار خاموشیم ما

شوکت دریا نگنجد زیر دامان حباب / پردۀ ناموس چون سازد نهان دیوانه را

بر کمان می‌کشد آن غمزه خدنگی که مپرس / ای خوشا سینه وحشی که نشان است امروز

گرفتم آتش دل در نظر نمی‌آید / نگاه می‌نکنی آب چشم چون جویم؟

چون تیغ به دست آری مردم نتوان کشت / نزدیک خداوند، بدی نیست فرامشت (فرامُشت: فراموش)

هنر به چشم عداوت بزرگ‌تر عیب است / گل است سعدی و در چشم دشمنان خار است

عندلیب گل رخسار دگر باشم به                            مرغ خوش نغمه گلزار دگر باشم به

تو مپندار که مهر از دل محزون نرود                     آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود

عقل و دین باخته، دیوانه رویی بودیم                            بسته سلسله سلسله مویی بودیم

نرگس غمزه زنش این همه بیمار نداشت                      سنبل پرشکنش هیچ گرفتار نداشت