شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 18932

لبت چون چشمه نوش است و ما اندر هوس مانده / که بر وصل لبت یک روز باشد دسترس ما را

من دوش دیدم سرّ دل اندر جمال دلبری / سنگین دلی لعلین لبی ایمان فزایی کافری

وصل تو اجل را ز سرم دور همی‌داشت / از دولت هجر تو کنون دور نمانده است

گوشم از آن ابر پر آوازه کن / گلشن امّید مرا تازه ‌کن

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل / که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن جهان دارد

به اظهار هستی مشو داغ خجلت / همان به که این عیب پوشیده باشد

من از رنگ صلاح آن دم به خون دل بشستم دست / که چشم باده‌پیمایش صلا بر هوشیاران زد

خوا هَم شَبی نِقاب زِ رویَت بَرافکنم            خورشیدِ کَعبه ماهِ کِلیسا کُنم تُو را

خوا هَم شَبی نِقاب زِ رویَت بَرافکنم            خُرشیدِ کَعبه ماهِ کِلیسا کُنم تُو را

خاهَم شَبی نِقاب زِ رویَت بَرَفکنم             خُرشیدِ کَعبِ ماهِ کِلیسا کُنم تُ را  

خاهَم شَبی نِقاب زِ رویَت بَرَفکنم             خُرشیدِ کَعبه ماهِ کِلیسا کُنم تُ را