شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 20334

آمد برِ من، که؟ یار، کی؟ وقت سحر/ دادمش دو بوسه، بر کجا؟ بر لب تر

نکشم ناز تو را و ندهم دل به تو هم/ تا مرا دوستی و مهر تو پیدا نشود

ای ترک دل‌فریب، دل من نگاه دار/ تا کی بود بهانه و تا کی بود عتاب

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکیّ و خدایی/ نروم جز به همان ره که توام راهنمایی

بر ماه، تو را دو گل سیراب شکفته است / در هر دلی از دیدن آن دو گل خاری است (شعر واقع‌گراست.)

هوای او دژم و باد او چو دود جحیم / زمین او سیه و خاک او چو خاکستر (از تشبیه حسی استفاده شده است.)

گاو نفس خویش را زوتر بکش / تا شود روح خفی زنده و بهش (فکر و کلام ساده است.)

بخسبند یک گوش بستر کنند / دگر بر تن خویش چادر کنند (برخی کلمات در مقایسه با زبان امروز تغییر تلفظ داده‌اند.)