شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 29501

بضاعت نیاوردم الّا امید (بِضاعت نَیاوَردَ مِلا اُممید)

ناله‌ای دارم کش از دل گر برآرم بگسلد (نالِ یی دارَم کِشَز دِل گَر برارَم بُگسَلَد)

سیمرغ ما چه لایق زاغ آشیان توست (سیمُرغِ ما چِ لایِقِ زاغاشِیانِ توست)

وین کشته رها کن که در او گله چریده‌ست (وین کِشتِ رَها کُن کِ دَرو گَله چریدَست)

دو یار زیرک و از باده کهن دو منی / فراغتی و کتابی و گوشه چمنی

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند / آیا بُوَد که گوشه چشمی به ما کنند

یاری اندرکس نمی‌بینیم یاران را چه شد؟ / دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد / مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد

گر جان بدهد سنگ سیه لعل نگردد 

من عهد می‌کنم که نگویم دگر سخن

سست پیمانا به یک ره دل ز ما برداشتی 

با هر که وفا کنم به دردم دارد

توحید، شجاعت، مؤثّر، سرانه 

گوهر، اراده، مصوّر، همسایه

نوروز، موافق، ‌مبارک، نمایه  

سهراب، مساوی، شناور، حماسه