شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 12776

بهشت کافر و زندان مؤمن / جهان است ای به دنیا گشته مفتون

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی / آن شب قدر که این تازه براتم دادند

من چون کنم که طور بد ناپسند من / گردد پسند خاطر مشکل‌پسند تو

جلوه‌ای کرد رخت، دید ملک، عشق نداشت / عین آتش شد از این غیرت و بر آدم زد

در پناه لطف حق باید گریخت/ کاو هزاران لطف بر ارواح ریخت

تا پناهی یابی آن گه چون پناه/ آب و آتش مر تو را گردد سپاه

نوح و موسی را نه دریا یار شد/ نه بر اعداشان به کین قهار شد؟

آتش ابراهیم را نی قلعه بود/ تا برآورد از دل نمرود دود

آفرین جان آفرین پاک را/ آنکه جان بخشید و ایمان خاک را

آسمان چون خیمه‌ای برپای کرد/ بی‌ستون کرد و زمینش جای گرد

به اصل خویش راجع گشت اشیا/ همه یک چیز شد، پنهان و پیدا

گاه گل در روی آتش دسته کرد/ گاه پل بر روی دریا، بسته کرد