شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 4495

مکن حافظ از جور دوران شکایت/ چه دانی تو ای بنده کار خدایی

همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم/ همه توحید تو گویم که به توحید سزایی

میوه دهد شاخ چو گردد درخت/ این هنر دایه باد صباست

خدایا به خواری مران از درم / که صورت نبندد دری دیگرم

تو گویی گرفتار هجرم مگر

صورت اقبال شکرریز گفت

عطارد مشتری باید متاع آسمانی را

چون بهشتی جاودانی گشته از فرّ و ضیا

چشم پدید آمده پنهان بماند               ابروی پنهان شده آمد پدید

دولتی جستم وبالم آمده است             آتشی گفتم زبانم سوخته است

به زره پوش قد تیروشت           به کمان کش مژه تیغ زنت

مرا غم ندیم است خاص ار نه من           چو عامان به نوعی طلب کردمی