شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19330

چه سست مهر طبیبی که درد خواجو را / دوا تواند و زان ناتوان نیندیشد

هر که خاطر به کسی داد چه بیمش ز خطر / کان (که آن) که رفت از پی خاطر ز خطر نندیشد

دامن گردون پر از خون جگر بینم به صبح / بسکه در مهر تو اشک از چشم اختر می‌چکد

ساربان خیمه برون می‌زد و اینم عجب است / که قیامت نشد آن روز که محمل می‌شد

نباشم بدین محضر اندر گوا / نه هرگز براندیشم از پادشا

به شهر اندرون هر که بُرنا بدند / چه پیران که در جنگ دانا بدند

بزد بر بر و سینه اشکبوس / سپهر آن زمان دست او داد بوس

کمانِ به زه را به بازو فکند / به بند کمر بر، بزد تیرچند