شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19301

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

میر من خوش می روی کاندر سر و پا می رمت / خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

تا غنچه ی خندانت دولت به که خواهد داد / ای شاخ گل رعنا از بهر که می رویی

علم در دست یک رمه رعنا / همچو شمع است پیش نابینا

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست / مست از می و میخواران از نرگس مستش مست

بدان دو نرگس مستش عظیم مخمورم / چو بشکنند خمارم چه خوش بود به خدا

به یاد نرگس مستش‌گرفته‌ام قدحی / دگر مپرس ز من عالمی دگر دارم

دو چشمش بسان دو نرگس به باغ / مژه تیرگی برده از پّر زاغ

موج این دریا، نجوید ساحل آرام را / طاقت و آسودگی از من گریزان باد و هست

بحریم و نیست قسمت ما آرمیدنی / چون موج خفته است تپش مو به موی ما

صدهزاران گوهر معنی و صورت هر نفس / موج این دریا به پیدا و نهان انداخته

ما شکوه از کشاکش دوران نمی‌کنیم / موجیم و کار خویش به دریا گذاشتیم

ابن حسام خوسفی _ حافظ

ابن حسام خوسفی _ سعدی

فخرالدّین عراقی _ حافظ

فخرالدّین عراقی _ سعدی

سر به خاک آورد امروز آن که افسر داشت دی           تن به دوزخ برد امسال آن‌که گردن بود پار

تا گشودم دیدة روشن در این ظلمت‌سرا        خرج اشک و آه شد جسم نزارم همچو شمع

عمر شیرازة گل‌های چمن ده روزه است                     خرّم آن گل که پریشان نشود دفتر او

صبر بر داغ دل سوخته باید چون شمع           لایق صحبت بزم تو شدن آسان نیست