شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 12380

فرمان رسید این خانه از دشمن بگیرید/ تخت و نگین از دست اهریمن بگیرید

گر جان عاشق دم زند، آتش در این عالم زند/ وین عالم بی‌اصل را چون ذره‌ها بر هم زند

سوزد مرا سازد مرا در آتش اندازد مرا/ از من رها سازد مرا بیگانه از خویشم کند

جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم تو را/ ور قصد آزارم کنی هرگز نیازارم تو را

یار ما چون گیرد آغازِ سماع / قدسیان بر عرش، دست افشان کنند

من نمی‌یابم مجال ای دوستان / گر چه دارد او جمالی بس جمیل

رویِ خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد / زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما 

رهروان را عشق بس باشد دلیل / آبِ چشم اندر رهش کردم سبیل

تو کجایی تا شوم من چاکرت / چارقت دوزم کنم شانه سرت

تو دوری از برم دل در برم نیست / هوای دیگری اندر سرم نیست

تو سروی بر نشاید چیدن از تو / تو ماهی مهر نتوان دیدن از تو

تو نزدیک منی من دور از تو / تو با من هم‌نشین من از تو غافل

باده او همدل من بام فلک منزل من        ای شب خوش رو که تویی مهتر و سالار حبش

چه رعنا رقیبی چه شیرین طبیبی                         تو در جنگ آیی روم من به صلح

هین که بس تاریک رویی ای گرفته آفتابت           بوالمعالی گشته بودی فضل و حجت می‌نمودی

بدم بی عشق گمراهی درآمد عشق ناکامی      چو بر صورت زند یک‌دم ز عشق آید جهان بر هم