شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 14748

پنهان مشو که روی تو بر ما مبارک است / نظاره تو بر همه جان‌ها مبارک است

دود اگر بالا نشیند کسر شأن شعله نیست / جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالاتر است

از تواضع می‌توان مغلوب کردن خصم را / می‌شود باریک چون سیلاب از پل بگذرد

کناره کردن از افتادگان مروّت نیست / کسی به سایهٔ خود سرگران نمی‌باشد

تکرار قافیه در غزل سبک هندی امری طبیعی است.

استفاده از آرایه‌های ادبی طبیعی و معتدل است.

وفور زهدستایی و وعظ و اندرز در شعر

شاعران این دوره معمولاً مطالب فلسفی، عرفانی و غنایی گذشتگان را به شیوۀ خود بازگو می‌کردند.

احسن‌التّواریخ، محبوب‌القلوب، شرفنامه بدلیسی

عین‌الحیات، بدایع‌الوقایع، عالم ‌آرای عباسی

حبیب‌السّیر، عباس‌نامه، جامع عباسی

مجالس‌المؤمنین، دارا شکوه، محبوب‌القلوب

چهار

سه

دو

یک