شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 23101

 ببردند و پوشید روشن برش / نهاد آن کلاه کیای بر سرش

هر آن وصفی که گویم بیش از آنی / یقین دانم که بی‌شک جانِ جانی

چنان سعی کن کز تو ماند چو شیر / چه باشی چو روبه به وامانده سیر؟

 تا که نبض از نام که گردد جهان / او بود مقصود جانش در جهان

مگذار مطرب را دمی کز چنگ بنهد چنگ را / در آبگون ساغر فکن آن آب آتش رنگ را

غم سودای تو تا در دل من، خانه گرفت / خانه‌ام، کرده خراب است غم خانه، خراب

دست مشاطه جدا به که کنند از شانه / که چرا شانه در آن جعد معنبر زده است

عکس جمالت ز چین زلف توان دید / مطلع خورشید چون ز جانب چین است

دلم که صبر و خرد برده‌اند بی‌خبر از وی / به آن دو نرگس فتّان مگر که فتنه گمانش

ز چشم شوخ تو جان کی توان برد / که دایم با کمان اندر کمین است

هرکه آمد به جهان نقش خرابی دارد / در خرابات بگویید که هشیار کجاست؟

در مرده جنبش آید اگر خیزد از زمین / آن فتنه زمان که قیامت قیام اوست

بر سرم هر چه عشق بنوشته است / یک به یک بر سر زبان دارم

باز توام باز توام چون شنوم طبل تو را / ای‌ شه و شاهنشه من باز شود بال و پرم

ز دام غم که رهاند به‌جز مدام و سماع / همیشه باد سماع و مدام باد مدام

ز هستی درگذر زیرا که در عشق / نه هستی شور و مستی هم حجاب است