شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12098

به گفت هیچ نیایم چو پر بود دهنم / سر حدیث نخارم چه خوش بود به خدا (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن)

جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام / آن کس که درد داده همو سازدش دوا (مفعول مفاعیل مفعول مفاعیل)

خوشدلم از یار همچنانک تو دیدی / جان پرانوار همچنانک تو دیدی (مفتعلن فاعلات مفتعلن فع)

آن چنان در هوای خاک درش / می‌رود آب دیده‌ام که مپرس (فاعلاتن فاعلاتن فعلن)

دزدند خودپرستی و خودکامی / با این دو فرقه راه نپیماید

بس سقف شد خراب و نگشت آسمان خراب / بس عمر شد تمام و نشد روز و شب تمام

خویشتن دیدن و از خود گفتن / صفت مردم کوته‌نظر است

همیشه بار جفا بردن و نیاسودن / همیشه رنج طلب کردن و نرنجیدن

اول شرابی درکشی سرمست گردی از خوشی / بی‌خود شوی آن‌گه کنی آهنگ ما آهنگ ما (هزج مثمن سالم)

چراغ خدایی به جایی که آیی / حیات جهانی به هر جا که افتی (متقارب مثمن سالم)

سجده کردم گفتم این سجده بدان خورشید بر / کو به تابش زر کند مر سنگ‌های خاره را (رمل مثمن محذوف)

بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند / دل مجروح من پیشش سپر باد (هزج مسدس محذوف)