شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15217

مگوی آن‌چه هرگز نگفته است کس / به مردی مکن باد را در قفس

بدین‌نامه چون دست کردم دراز / یکی مهتری بود گردن فراز

هر که تماشای روی چون قمرت کرد / سینه سپر کرد پیش تیر ملامت

نالم از دست تو ای ناله که تأثیر نکردی / گرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی

بنگر که کجا خواهدت این باز همی‌برد / دیوانه مباش، آب مپیمای به غربال

گره به باد مزن گرچه بر مراد رود / که این سخن به مَثَل باد با سلیمان گفت

دریای لطف بودی و من مانده با سراب / دل آنگهت شناخت که آب از سرم گذشت

دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم / نقشی به یاد خط تو بر آب می‌زدم