شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 14643

نمک در دیدۀ بی‌خواب میکرد / ز نرگس، لاله را سیراب می‌کرد

اگر فرهاد شد، شیرین بماناد / چه باک از زرد گل، نسرین بماناد 

داوودصفت کوه به صد نغمه بنالد / هرگه که زبور غم سودای تو خوانیم 

دگرباره جهاندار از سر مِهر /  به گلرخ گفت کای سرو سمنچهر 

به سر کرشمه از دل خبری فرست ما را / به بهای جان از آن لب شکری فرست ما را

گاهی به دست خواب پیام خیال ده / گه بر زبان باد سلام وفا فرست

یوسف گمگشته ما زیر بند زلف توست / گه گهی ما را خبر زان زلف خم در خم فرست

خاکی دلم که در لب آن نازنین گریخت / تشنه است کاندر آبخور آتشین گریخت

باد صبا دروغ‌زن است و تو راست‌گوی / آن‌جا به رغم باد صبا می‌فرستمت

دل بیمار شد از دست، رفیقان مددی! / تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم

نرگس مست نوازشگر مردم‌دارش / خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد

مهمان‌سراست خانه دنیا که اندرو / یک روز، این بیاید و یک روز، آن رَوَد