شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10554

تو بدین لعل گهربار که داري حیف است / که ثناي کف بخشنده داور نکنی

پیر خمّار تو را خشت سرخم نکند / تا گل قامتت از باده مخمّر نکنی

چشم دارم ز لب لعل تو من اي ساقی / که براتم به لب چشمۀ کوثر نکنی

چرخ مینا شکند شیشۀ عمر تو به سنگ / گر ز مینا می گلرنگ به ساغر نکنی

همه رای تو برتری جستن استا/نهاد تو همرنگ اهریمن است (نهاد: سرشت)

چو بیمارگون شد ز غم، چشم نرگس/مر او را همی لاله تیمار دارد(تیمار داشتن :مراقبت کردن)

مولع شده بر گفتن شکر تو شب و روز/چو عابد بیدار به تسبیح سحر بر(مولع: عادت)

گرت بدایع سعدی نباشد اندر بار/به پیش اهل و قرابت چه ارمغان آری؟/(قرابت: خویشاوندی)